Akademioj kaj Lingvoj

Antikvaj akademioj estis renkontejoj por   liberaj diskutoj kaj transdono de scioj. Novtempaj akademioj parte daŭrigis tiun tradicion, sed pli kaj pli specialiĝis al unuopaj sciencoj kaj artoj.

Pluraj akademioj fondiĝis en Florenco dum la regado de la familio Medici, i.a. Academia Platonica (1462), Accademia degli Umidi (1540) kaj la plej fama el ili Accademia della Crusca(1583), kiu specialiĝis pri toskana-itala skriblingvo kaj iĝis modelo por similaj organizaĵoj en Eŭropo, ekzemple por lingvo-
flegantaj rondetoj en Gemanio.

 

Estas interese kompari la laborprincipojn de Accademia della Crusca kun la alia fama eŭropa instanco, Academie Francais. Ankaŭ
planlingvuloj kreis siajn lingvajn societojn kaj akademiojn, kies celoj ne ĉiam estis identaj.

Ni konatiĝu kun historio kaj celoj de Kadem Bevŭnetik Volapuka, Academia pro Interlingua, Akademio de Esperanto kaj kelkaj aliaj.


(enkonduko de prelego, IKU 2006)

  Academies and Languages

Ancient academies were meeting places for open discussion and the transmission of knowledge. More recent academies partly continue that tradition but have become more specialised in particular sciences and arts.

Several academies were founded in Florence during the rule of the Medici family, among them the Academia Platonica (1462), the Accademia degli Umidi (1540), and the most famous of them the Accadeia della Crusca (1583) which specialised in the Tuscan-Italian written language and became a model for similar organisations elsewhere in Europe, for example the 'Sprachpflege' groups in Germany.

It is interesting to compare the working principles of the Accademia della Crusca with
another famous european authority, the Academie Francais. Planned languages users have also created their own linguistic societies and academics, whose aims are not always the same.

Let us look at the history and aims of the Volapuk Academy, the Interlingua Academy, the Academy of Esperanto and several others.